Zielsgedichten

Opnieuw

Ik omhels opnieuw
De pijn van het gemis
Hoe kan ik anders ...

Al wil ik niets liever
Dan dat het er niet is ...

In al haar waardigheid
Gesterkt door innerlijke kracht
Bereid mijn hart zich voor
Op alweer,
Een donkere nacht ...

Waar ben je heen
Ach dierbare ziel
Zachtjes roep ik je aan ...
Je hoort me niet
Ik fluister hoopvol
Als ik voor de bedrand kniel

Het doet soms zo zeer
Mijn hoofd vol vragen
Maar dan leg ik mij neer
Om dan zonder te klagen
Heel dankbaar te zijn
Voor al wat er was:
De vreugde van Liefde
Op eindeloze lentedagen
Waarin we dansten en zongen
Met bloemen in onze haren
En blote voeten in het gras ... ♡
Zielsgedichten

Na zoveel jaar

Na zoveel jaar samen
In dit aardse leven
Liet zij hem eenzaam achter
Het was haar tijd
Het einde van haar levenspad

Zij werd geroepen
Om terug te keren
Naar het huis van Licht
Daar waar de ziel
Haar oorsprong vond

Hij voelt haar soms
Hoort haar soms
Haar mooie energie
Is nog steeds
Aanwezig om hem heen

Zijn lieve engel
Zijn mooie engel
Haar vleugels
Menselijk onzichtbaar
Haar liefde, hemels zichtbaar

In de stilte van de avond
Voor hij slapen gaat
Fluistert hij heel zachtjes
‘Ik voel je, ik hoor je
Binnenkort zal ik je zien’

Zielsgedichten

Een vader, een dochter

Het kind van vroeger
Toont steeds vaker haar gezicht
Sinds jij van ons bent heengegaan
Teruggekeerd naar het Huis van Licht

Telkens in mijn dromen
Voeren herinneringen de boventoon
Vol liefde en heel vertrouwd
Zo vanzelfsprekend, zo gewoon

Ademloos zag ik je gaan
Mijn nachtmerrie werd werkelijkheid
De angst, al jaren op de loer
Voor de dood, die zich nu toonde
In al haar eerlijkheid

Ik weet nu hoe het voelt
Pijn en verdriet in het kwadraat
Jij was het die mij dit moest leren
Het was jouw laatste liefdevolle daad

Het kind in mij
Werd wreed wakker gekust
Herbeleeft de waardevolle tijden
Met haar vader
Die in haar hart voor altijd rust ♡