Persoonlijk, Zielsgedichten

Aan de waterkant

Het was, daar, zittend aan de waterkant
Op een met bloemen begroeide oever
Waar de stilte het stokje overnam
Van wrange gedachten en roerige nachten

Waar ik mezelf omhelsde en zei:
"Zie je lieverd, je wist het wel
Je bent veel meer dan je bestaan
Een nieuwe start begint in je hart
En zal je nooit meer terug laten gaan"

Het kostte soms wat, besefte ik daar
Met een krans van bloemen in mijn haar
Aan de waterkant, gehuld in nevelen
Werden geheimen prijs gegeven
Over de kracht van het leven
En mijn eigen rol, die ik moest spelen

Het leerde mij hoe bijzonder
En wonderbaarlijk wij eigenlijk zijn
Verbonden met de krachten
Der natuur in al haar prachten
De eenheid voelen, puur als mens
Zo groots en toch ook klein

Ik vond het daar temidden van bloemen
In kleur en in geur weerspiegeld in water:
Het kind van vroeger
De vrouw van nu
En de wijsheid van later ... ♡

Lieve groet,
Irene 💜