Bewustzijn

De film die Leven heet

Doordat ik als een ongevaccineerd mens door het leven ga (corona) zou je kunnen denken dat de kleur van mijn bestaan aan het vervagen is. Ik mag immers niet zomaar zonder pardon en op spontane wijze een lunchroom of restaurant binnen stappen. Of naar een concert of festival gaan. Allemaal de leuke dingen die beperkt zijn als je er voor kiest om te vertrouwen op je immuunsysteem. Testen zou kunnen maar ook dat zou mijn keuze niet zijn omdat het gaat om een bepaald principe waarvoor helaas nog te weinig mensen oog hebben. Het principe van recht op onze eens zo gewaardeerde vrijheid. De vrijheid die – als dit zo door gaat – nòg meer aangetast gaat worden. De vrijheid die we ooit (en tegelijkertijd nooit) gekend hebben zal ons misschien wel voor altijd ontnomen gaan worden. Dit is de laatste kans voor de mensheid om te ontdekken wat er al zolang speelt en waarvoor we hier nu eigenlijk op aarde rondlopen.

Het zijn roerige tijden, de wereld staat volledig op zijn kop; structuren en systemen piepen en kraken in hun donkere voegen. Er is met name de laatste twee jaar al zoveel over gezegd en geschreven … en toch zijn er nog velen die in het duister tasten. Letterlijk. We zijn onszelf bijna volledig kwijt geraakt in de bubbel die wij dachten dat het leven was, in de illusie waarvan wij dachten dat dat de realiteit was. Gevangen in egodenken, in de greep van carrières en geld verdienen, zoet gehouden met brood en spelen. Bang gemaakt voor een gecreëerd virus werden we op slinkse wijze de eindtijd ingerommeld. De eindtijd die niet het einde van onze aarde en mensheid betekent, maar die het einde inluidt van een tijdperk dat veel te lang geduurd heeft.

Door middel van levenslange programmeringen en mindcontrol houdt de 1 procent machtigsten der aarde de andere (in hun ogen minder slimme) 99 procent vast in een matrix. Zie het maar alsof we met zijn allen in een bizarre film zitten. Je kunt er zelf veel over opzoeken of interessante podcasts beluisteren. Er is ontzettend veel materiaal beschikbaar op de alternatieve media. Blijf echter ten allen tijden kritisch nadenken en ga vooral op je intuïtie af, want ook niet alles wat daar geplaatst wordt hoeft per se waar te zijn.

Dacht je dus dat mijn bestaan nu een groot deel van haar glans en kleur verloren heeft? Niets is minder waar. De kleur van mijn leven is juist veel intenser geworden en ik voel me stralender dan ooit, juist omdat ik precies weet waarom ik hiervoor kies. De reden is dat ik veel innerlijk werk heb verricht, van mijn hoofd naar mijn hart ben gegaan en daardoor weer met mijn ziel in contact ben gekomen. Daar ligt de vrijheid die ze nooit van me af kunnen nemen. Samen met mijn familie maken we er ondanks – of dankzij – de hilarische filmregie een bijzondere tijd van. Wat niet wegneemt dat ik om onze volwassen kids af en toe zorgen heb omdat die nog een stuk jonger zijn, niet gevaccineerd, met hopelijk nog een lange toekomst voor de boeg. En dat is voor hen niet makkelijk. Ik ben echter ongelooflijk trots op ze!! Rijker kan ik me op dit moment als ouder niet voelen …

En is dat egoïstisch? Geen prik nemen voor een ander? Ach, ik weet zelf hoe ik anderen heb bij gestaan, en dat nog steeds doe als dat nodig, of soms zelfs niet eens nodig is. Ik heb daar geen regulatie van de overheid voor nodig. Dat doe ik uit mezelf en uit pure liefde en niet omdat het van me verwacht wordt of omdat ik me daar zelf beter door voel. ‘Heb je naaste lief’ vanuit je hart. Als iedereen dat deed dan zag de wereld er sowieso anders uit. Laat in ieder geval elkaar in zijn waarde en laat je niet tegen de ander opzetten.

Liever kiezen voor het moeilijke pad – waarvan ik overtuigd ben dat we daar over een tijdje de vruchten van gaan plukken – dan alles voor zoete koek slikken wat de overheid ons voorschrijft. Maar hee, dat ben ik hè. Ieder zijn meug.

Lieve mensen, voel je je geroepen, onderzoek het dan eens (voor zover je dat nog niet deed) en ga als lichtend voorbeeld in je kracht staan ♡♡