Persoonlijk

Prestatiemaatschappij

Schoolprestaties

Waarom wordt er in onze maatschappij zo immens gehamerd op presteren? Leerpresraties, citoscores, leerlingvolgsystemen, daar begint het al mee. Kleurt het kind niet binnen de lijntjes? Plak! Daar zit het eerste etiketje al op het kleuterkind. Neem onze jongste dochter … Een voorbeeld van een uk die inderdaad niet binnen de lijnen des kleuterjufs kleurde. Niet tekende zoals het hoorde, niet koprolde zoals het hoorde; ze zou dus eigenlijk van deze juf het jaartje nog eens over moeten doen. Daar ging deze moeder niet mee akkoord! Als fijngevoelig typje wist ik precies wat mijn kids wel of niet konden en hoe ze in hun velletje staken. Dat zo’n fantasieloze tuthola daar anders over dacht, dat zou mij de welbekende worst wezen. Na een stevig gesprek waarin we beiden onze kant belichtten werd besloten dat ons meisje gewoon over mocht naar groepje 3. De juf die daar de scepter zwaaide kreeg van mij tijdens de bespreking van het kerstrapport al een pluim. Het kind had helemaal geen achterstand, hoe kwam haar collega daar toch bij?? Ze ging met schrijven en lezen keurig met de stroom mee… Voilà! Het moederinstinct had gezegevierd.

Opleiding

Je gevoel als ouder mag zeker een rol spelen. Op sommigen zou ik over kunnen komen als een moeder die niet kon accepteren dat haar kind een jaartje over moest doen maar ik zou de laatste zijn als ik dacht dat het beter zou zijn geweest. Niet de prestaties volgens de curve maar de talenten en karaktereigenschappen zouden kids naar hun levensmissie moeten leiden. Wat mij betreft gaat het schoolsysteem op de schop en wordt kinderen iets anders bijgebracht dan prestatiedrang op punten die moeiteloos kan omslaan in onzekerheid en onderwaardering van het eigen kunnen. Laat ieder kind dat op zijn eigen niveau op zijn eigen terrein lekker uitdokteren, stop met labelen en laat emotionele intelligentie en creativiteit voor mijn part net zo zwaar wegen. Of nee, stop met punten geven, gooi het concept van afrekenen op presretaties de prullenbak maar in! Je voelt als ouder je eigen kind – als het goed is – prima aan en je zou een stem moeten krijgen in de opleiding van je kind. Wat mij betreft mag er meer aandacht besteed worden aan gelijkwaardigheid en lessen gegeven op hart- en zielsniveau. Leer ze waarheid herkennen en zichzelf durven zijn. Leer een kind dat het goed is zoals het is. Verheerlijk niet een prestatiemaatschappij.

Zielsgelukkig

Ondanks dat onze dochter niet bij de ‘besten’ van de klas behoorde was en een vmbo-advies kreeg, studeert ze dit jaar af op HBO. Niet omdat we achter haar vodden hebben gezeten maar omdat ze het zelf wil, zelf de drive heeft. Onze kids hebben alledrie op hun eigen manier een mooie weg gevonden en daar zijn we maar wat trots op! Laat een kind een kind zijn, laat hen op hun eigen manier de weg volgen die ze zelf willen gaan. Zonder de druk die we zo vaak zien. Leer hen daarnaast een leven te leiden vanuit het hart dan zal praktisch elk kind een zielsgelukkige volwassene worden …

Hartegroet,
Irene♡