Natuurlijk

Van zaad naar lekkernij

Mensen die me volgen op mijn andere blog boerenkeukenrecepten.com weten vast al van het bestaan en zijn wellicht benieuwd hoe het staat met mijn allereerste aangelegde moestuintje. Lieve lezers, het gaat buiten verwachting goed en spijt heeft zich al enigszins geopenbaard over de grootte van het vitamineperceeltje. Spijt als groenten op mijn hoofd dat ik het stuk niet groter heb omgespit uhh … heb láten omspitten door mijn boer. Klein beginnen was het credo maar het bevalt me tot nu toe zó goed dat ik baal dat mijn faalangst er weer met de winst vandoor is. Groot denken is echter nog nooit mijn sterkste kant geweest. Het nadeel van voorzichtigheid is helaas dat ‘had ik maar‘ je beste vriend wordt. Och ja, nieuwe rondes nieuwe kansen …

De eerste producten zijn al geoogst en oh mensen wat geeft dat een rijk gevoel. Als ik aan de kookpot sta en mijn recept vereist wat kruiden of rucola dan neem ik mijn emaille vergietje met snoeischaar en een zielsgelukkige klavervrouw wandelt het moespaadje op om vol trots haar gewassen gade te slaan alvorens ze aan het verzamelen slaat. Daarna staat knippen en plukken op het menu en onze maaltijd wordt zo weer verrijkt met gezondheid en vitamientjes. Voor mijn kookblog ben ik nu bezig met heerlijke rucolarecepten. Met verse kruiden als rozemarijn, bieslook, maggiplant, munt, basilicum en gezaaide wintertijm waant ook klaverboer zich soms in een heus walhalla. Het is nu nog even wachten op de eerste aardbeien, prei, tomaatjes, bosuitjes, worteltjes, courgettes en soeppompoen. Ach ja, ik rommel maar wat aan, zoals altijd; hoe één en ander uitpakt blijft altijd een verrassing. Het is echter een feit: van zaad naar lekkernij is een prachtig proces!

Buiten het wonderbaarlijke genoegen van eten uit eigen tuin zorgt onze lap tuingrond ook voor prachtige planten, fruitbomen met appels, kersen, peren en pruimen en uiteraard een – niet ál te strak – gazon. Buiten veel tuingenot en lekkernijen zorgt ons lapje grond ook nog eens voor een enorme sereniteit in mijn hoofd. Met de huidige maatschappelijke ontwikkelingen op netvlies en in gedachten weet ik inmiddels dat een groene omgeving mij tot rust maant. Tegenwoordig kun je me in ons paradijsje neerzetten en met een gerust hart achterlaten. De boze grote buitenwereld bestaat dan niet langer voor mij en wroetend met mijn handen in de aarde keer ik terug naar de essentie van mijn bestaan. Mijn nagels zijn er minder blij mee maar hee, wie heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn? De zwarte riemen neem ik echter graag voor lief, het is er namelijk goed mee roeien daar in ons boerenhof.

Begint het je te kriebelen maar geen grote tuin tot je beschikking? Mijn zus moestuiniert in een houten bak van steigerhout van circa 1 x 1 meter en op werkhoogte. Ook ideaal! Ja, je kunt gerust zeggen dat moestuinieren besmettelijk is. Zelfs op een vierkante meter kun je al eigen groentjes en kruiden kweken of zelfs de prachtigste bloemen (voor)zaaien. Enjoy!

Het prieel dat mijn vader heeft gemaakt
Met jonge aanplant in de tuin