Zielsgedichten

Opnieuw

Ik omhels opnieuw
De pijn van het gemis
Hoe kan ik anders ...

Al wil ik niets liever
Dan dat het er niet is ...

In al haar waardigheid
Gesterkt door innerlijke kracht
Bereid mijn hart zich voor
Op alweer,
Een donkere nacht ...

Waar ben je heen
Ach dierbare ziel
Zachtjes roep ik je aan ...
Je hoort me niet
Ik fluister hoopvol
Als ik voor de bedrand kniel

Het doet soms zo zeer
Mijn hoofd vol vragen
Maar dan leg ik mij neer
Om dan zonder te klagen
Heel dankbaar te zijn
Voor al wat er was:
De vreugde van Liefde
Op eindeloze lentedagen
Waarin we dansten en zongen
Met bloemen in onze haren
En blote voeten in het gras ... ♡
Zielsgedichten

Hoe zal het zijn?

Hoe zal het zijn?
Jij en ik
Verloren in de toekomst
Zonder tijd
Zonder ruimte
Alleen maar leven
In het moment
Wie ben ik en wie was jij
Wie was ik en wie ben jij

Het regent gouden kleuren
Intens en zonder dwang
We zeilen op de zeeën
Van geluk en lieve zaligheid
Verbinding gaat vanzelf
Als onze tweede natuur
Zonder mijn lippen te bewegen
Fluister ik je toe
Zonder woorden uit te spreken
Voel jij mij en ik voel jou

Wij groeten schone oceanen
Ooit bevuild door mensenhand
Ontmoeten golven van kristal
Het prachtig blauw in harmonie
Met zilvergroen van de natuur
Helderheid een match met geur
Mijn God, wat fabelachtig

Ik raak je aan
Dwars door je heen
De sluier wordt weer neergelaten
Zo flinterdun maar magisch mooi
Was deze blik naar hemels' oorden
Bracht ons weer voor even bij elkaar
Het was te kort, doch lang genoeg

Ga jij jouw weg
En ik de mijne
Tot onze wegen
Zich weer kruisen

Tot zolang zal ik ZIJN
In gulle dankbaarheid en liefde ... ♡


Lieve groet, Irene