Bewustzijn, Persoonlijk

Van piek naar dal, van dal naar piek. Wat een hilarische, verwarrende toestanden vergezellen ons dagelijkse leventje momenteel. De ene week voel ik me zwevend boven de matrix, de andere week plof ik er als vanouds weer even middenin.
Liefde en licht waren het afgelopen anderhalf jaar de meest bijzondere pareltjes in mijn woordenschat. Ik heb liefde en licht gepredikt, ik heb liefde en licht gedeeld.

Echter ben ik tot de slotsom gekomen dat alleen licht, liefde delen en hoog in je energiefrequentie proberen te blijven nu niet meer voldoende zijn. In deze tijd is er geen middenweg, op een gegeven moment zul je stelling moeten nemen. De waarheid omtrent onszelf en de illusie waarin we verblijven zullen we moeten achterhalen en ook die zullen we moeten delen met de wereld. Het is twaalf uur geweest en de klok tikt de tijd steeds verder weg. Op weg naar …. welke tijdlijn, dat mag je voor jezelf invullen. De tijd voor (geweldloze) actie is nu gekomen. Buiten dat heeft echter elke ziel zijn eigen pad te gaan en kunnen we de keuzes van anderen niet beïnvloeden, noch bekritiseren.

Wil jij wel deel uitmaken van de nieuwe aarde hou jezelf dan eerst de binnenspiegel voor. Want zoals jij jezelf ziet, zo zie je de wereld.De waarheid maakt je vrij, de waarheid vind je als eerste in jezelf. Kijk eerlijk naar jezelf, voel waar je pijnpunten en schaduwzijden nog verstopt zitten. Haal ze naar boven, zie ze aan, erken ze en je zult ook deel uitmaken en verbinding gaan maken met lichtdragers. We willen in de nieuwe wereld geen dualiteit meer en dan is de weg van liefde en licht nochthans de enige weg. Bevrijd jezelf van oude ketenen die het geworstel in jezelf nog steeds veroorzaken. Laat los wat is geweest maar accepteer het als een onderdeel van jezelf. Daarnaast zul je ontdekken dat de wereld heel anders in elkaar zit dan jij altijd gedacht hebt. Kijk niet weg, ga het aan en accepteer.
Nogmaals, elke ziel kiest zijn eigen pad. Er is geen goed of slecht. Het ene is niet beter dan het andere. In mijn eigen ijver om zoveel mogelijk mensen te overtuigen snap ik dat ik sommigen misschien in het harnas heb gejaagd, bij anderen heeft het wellicht juist geholpen. Ikzelf leer ook nog, elke dag.
Ik merk wel dat ik me nu steeds meer wil bezighouden met de nieuwe maatschappij. De oude systemen brokkelen zienderogen steeds verder af. Heel langzaam … maar het gebeurt. In onze beleving duurt het lang, het universum kent echter geen tijd.

Na een maandenlange zoektocht naar vermeende waarheid, spiritualiteit en fenomenen die tot dusver onbespreekbaar waren voel ik me een tevreden mens en weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik ben veel in contact gekomen met gelijkgestemden, heb interessante podcasts beluisterd, boeiende artikelen gelezen, ook zelf geschreven en her en der mooie projecten zien ontstaan. Wat heeft het mijn leven verrijkt!

Voel je ook vanbinnen dat vlammetje flakkeren, maar durf je nog niet goed naar buiten te treden? Weet dat we inmiddels met velen zijn. Je mag me altijd een pb sturen en wellicht beginnen we binnenkort met bijeenkomsten in onze buurt om te verbinden met gelijkgestemden. Het begint bij onszelf. De tijd is nu gekomen…♡

Lieve groet,
Irene ♡

Persoonlijk

Het schip dat leven heet

Ik was er nooit echt naar op zoek
Het ging als vanzelf
Zonder medeweten van mijn ego
Zocht het zijn weg
Intuïtie zal het zijn
Waardoor ik mijn leven leidde
Zoals ik dat deed
Onbevangen en eigenwijs
Doch vaak onzeker
Door de programmering
Van maatschappij en media

Hoe mooi dat alles samenvalt
Het contact met mijn hart,
het vinden van mijn ziel
Met ineenstorting van systemen
En voorgeschreven wetten
Nog niet heel goed te merken
In onze oude illusie
Echter voldoet het weten
En vertrouwen op het nieuwe
Aan geloven in mezelf
Volledig en onvoorwaardelijk

Wees je eigen stuurman
Van het schip dat leven heet
Wees moedig in je eigen strijd
Koers recht door zee
Op eigenheid
Jij bent niet slechter
Of beter
Dan elke andere ziel
Geef kracht aan je gedachten
Want zoals je denkt
Zo zal het worden ... ♡


Persoonlijk, Spiritueel, Zielsgedichten

De dood die niet bestaat

Nu een vriend het leven liet
Is het toch weer alsof
Een donkere, zware deken
De nieuwe wereld bedekt
Teruggeworpen op machteloosheid
En dichtheid van de oude wereld
Gaat mijn energie
Weer snel naar beneden
Vragen werpen zich op
Balans is verre van aanwezig
Verdriet maakt zich meester
Tranen zitten hoog

Toch probeer ik die deken
Van wanhoop en moeheid
Omhoog te tillen, weg te trekken
Omdat ik weet dat daaronder altijd
Het goede en lichte zal bestaan
De dood is geen einde
Maar een nieuw begin
De ziel vervolgt haar reis
Om haar lessen te leren
We verdwijnen als het ware
In een nieuwe vorm
Echter, niet minder levend

Zouden we er niet anders mee omgaan
– Al zorgt gemis voor harteleed  –
Als we zouden geloven dat elke ziel
Haar eigen plan trekt
En dat het goed is zoals het is
Wetend dat ze zullen blijven
Onzichtbaar maar oneindig liefdevol
Ontdaan van aardse ongemakken:
Pijn, verdriet, haat of wrok
Als gids, engel of wezen van licht

Dat wij – aardbewoners – dat niet zien
Wil niet zeggen dat het niet waar is
Kijk eens verder, buiten je kaders
Laat oude denkwijzen los
Er is meer, ik ben overtuigd
Een vlinder, een vogel, een veertje
Als we het willen zien
Dan zien we het ook echt
Weet dat liefde overwint
Van de dood die niet bestaat …

Liefs, Irene

Bewustzijn, Persoonlijk, Zielsgedichten

Reflectie

Ze zag haar onvolkomenheden
Groot gemaakt door haar ego
Het stemde haar vaak ontevreden
Ze liet het dan maar even zo

Ze vroeg zich af waarom haar hart
Haar gedachten soms zo tegensprak
Zij nam zichzelf dan even apart
Om te voelen wat er aan ontbrak

Van hoofd naar hart, op haar gevoel
Het intuitieve, dat klopte steeds weer
Steeds in haar hoofd, verzwaart de boel
Ze beseft het nu, hoe langer hoe meer

Zij dreef weg van haar natuur
Van haar eigen kernwaarden
Zo ver weg dat zij op den duur
Niet meer wist hoe zij moest aarden

Haar kracht nam toe gelang de tijd
Door te luisteren naar zichzelf
Door universele vermogens bevrijd
Reflecterend in een spiegelgewelf

Door angst en liefde te versmelten
Zag zij de angst al snel verloren gaan
Het zette haar leven voor éven op stelten
Maar Liefde gaat nooit meer bij haar vandaan ...

Liefs, Irene

Bewustzijn, Persoonlijk

Begin bij jezelf

‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’. Dat spreekwoord kwam enige tijd terug in me op en ik nam het besluit om eens een tijdje van facebook weg te blijven. Het overtuigen van anderen kostte me teveel energie, het frustreerde me, putte me uit. Weer moest ik leren dat blijkbaar elk mens zijn eigen tijd van bewustwording (= het zien van het grotere plaatje) kent en bij sommigen komt het zelfs niet in dit leven. En dat dat allemaal okee is.

Elke verandering die je in de wereld wil bewerkstelligen begint bij jezelf. Bij jou. Bij mij.
En ja, ik wil een andere wereld. Ik strijd voor een rechtvaardige wereld zonder angst door een zogenaamd ernstig virus dat kunstmatig in stand wordt gehouden door onze (zelfgekozen?) machthebbers. Ik kies voor een wereld waar autonomie en keuzevrijheid onze ware vrijheid waarborgen. Ik streef naar een land dat niet ten onder gaat aan hypocrisie en lelijkheid door windturbines en zonneweiden, gehyped door uit de lucht gegrepen klimaatdoelstellingen. Ik ga voor een natie waar onze boeren blijven zorgen voor ons eigen voedsel op een manier die goed werkt voor mens en dier, niet gedreven en gereguleerd door politieke regelgeving maar door te streven naar het juiste door ons mensen zelf.
Weg met multinationals en gigabedrijven, terug naar kleinschaliger. Van globaal naar lokaal. En dat kan, dat bestaat als de huidige systemen hun failliet erkennen en de macht weer terug geven aan het volk. Visualiseren … gedachtenkracht met miljoenen is het halve werk.

Begin bij jezelf … Ik maak een begin door me niet te laten leiden door angst, mijn eigen keuzes te maken, het zoeken naar mijn wereldse waarheid, een (moes)tuin bij te houden, ons huis op te knappen, te schrijven, de natuur te eren – waaronder ook mijn natuurlijke immuunsysteem – die de basis van alles is, een meer holistisch leven leiden, mijn omgeving (milieu) schoon te houden, mijn dierbaren te koesteren, in de zon te lopen, in Nederland op vakantie te gaan, tevreden te zijn met wat ik heb, bij de boer, slager en op de markt te kopen, elk mens te ‘omarmen’, te mediteren, en vooral door dankbaar te zijn voor alles wat op mijn pad komt omdat ik dit begin heb gemaakt.
Ik wens het ieder van jullie toe. Durf te kiezen voor anders, durf te kiezen voor het nieuwe ♡

Liefs, Irene

Persoonlijk

Prestatiemaatschappij

Schoolprestaties

Waarom wordt er in onze maatschappij zo immens gehamerd op presteren? Leerpresraties, citoscores, leerlingvolgsystemen, daar begint het al mee. Kleurt het kind niet binnen de lijntjes? Plak! Daar zit het eerste etiketje al op het kleuterkind. Neem onze jongste dochter … Een voorbeeld van een uk die inderdaad niet binnen de lijnen des kleuterjufs kleurde. Niet tekende zoals het hoorde, niet koprolde zoals het hoorde; ze zou dus eigenlijk van deze juf het jaartje nog eens over moeten doen. Daar ging deze moeder niet mee akkoord! Als fijngevoelig typje wist ik precies wat mijn kids wel of niet konden en hoe ze in hun velletje staken. Dat zo’n fantasieloze tuthola daar anders over dacht, dat zou mij de welbekende worst wezen. Na een stevig gesprek waarin we beiden onze kant belichtten werd besloten dat ons meisje gewoon over mocht naar groepje 3. De juf die daar de scepter zwaaide kreeg van mij tijdens de bespreking van het kerstrapport al een pluim. Het kind had helemaal geen achterstand, hoe kwam haar collega daar toch bij?? Ze ging met schrijven en lezen keurig met de stroom mee… Voilà! Het moederinstinct had gezegevierd.

Opleiding

Je gevoel als ouder mag zeker een rol spelen. Op sommigen zou ik over kunnen komen als een moeder die niet kon accepteren dat haar kind een jaartje over moest doen maar ik zou de laatste zijn als ik dacht dat het beter zou zijn geweest. Niet de prestaties volgens de curve maar de talenten en karaktereigenschappen zouden kids naar hun levensmissie moeten leiden. Wat mij betreft gaat het schoolsysteem op de schop en wordt kinderen iets anders bijgebracht dan prestatiedrang op punten die moeiteloos kan omslaan in onzekerheid en onderwaardering van het eigen kunnen. Laat ieder kind dat op zijn eigen niveau op zijn eigen terrein lekker uitdokteren, stop met labelen en laat emotionele intelligentie en creativiteit voor mijn part net zo zwaar wegen. Of nee, stop met punten geven, gooi het concept van afrekenen op presretaties de prullenbak maar in! Je voelt als ouder je eigen kind – als het goed is – prima aan en je zou een stem moeten krijgen in de opleiding van je kind. Wat mij betreft mag er meer aandacht besteed worden aan gelijkwaardigheid en lessen gegeven op hart- en zielsniveau. Leer ze waarheid herkennen en zichzelf durven zijn. Leer een kind dat het goed is zoals het is. Verheerlijk niet een prestatiemaatschappij.

Zielsgelukkig

Ondanks dat onze dochter niet bij de ‘besten’ van de klas behoorde was en een vmbo-advies kreeg, studeert ze dit jaar af op HBO. Niet omdat we achter haar vodden hebben gezeten maar omdat ze het zelf wil, zelf de drive heeft. Onze kids hebben alledrie op hun eigen manier een mooie weg gevonden en daar zijn we maar wat trots op! Laat een kind een kind zijn, laat hen op hun eigen manier de weg volgen die ze zelf willen gaan. Zonder de druk die we zo vaak zien. Leer hen daarnaast een leven te leiden vanuit het hart dan zal praktisch elk kind een zielsgelukkige volwassene worden …

Hartegroet,
Irene♡

Bewustzijn, Persoonlijk

Schuldgevoel

Het nadeel van een lief en aardig persoon willen zijn is vaak het onvermogen om nee te zeggen. Bang voor afwijzing of voor de gedachte dat ze je niet meer zo aardig zullen vinden als je nee zegt, zwicht je toch elke keer weer voor een ja. Oeps, daar zit je dan weer met je belofte. In alle drukte en energie die je zelf al intens ervaart komt de spijt na een ‘ja’ als berouw na de zonde. Hoe pas je die bezigheid nu weer in jouw eigen schema?

En hoe ontstaat dat toch, dat schuldgevoel áls je dan een keer nee verkoopt. Ik ken dat gevoel. Het is een vervelend gevoel dat lang kan blijven hangen. Het is een gevoel alsof je iemand in de steek laat, alsof je niet goed genoeg je best hebt gedaan om toch in te gaan op de hulpvraag. Terwijl je weet dat dit het beste is dat je kon doen, blijft het knagen. Het liefst wil je dan nog bevestiging van die persoon dat het écht niet erg is dat je niet hebt toegezegd. Onzekerheid, je niet goed genoeg voelen, het komt allemaal om de hoek kijken. Leren grenzen te stellen is erg belangrijk.

Altijd maar denken dat je verantwoordelijk bent voor het geluk of de zorg voor een ander is niet juist. Het haalt jezelf onderuit. Begrijp me niet verkeerd, iemand uit de brand willen helpen is natuurlijk een prachtig streven. Wanneer jouw eigen geluk of kostbare tijd er steeds aan opgeofferd wordt ben je echter verkeerd bezig. Dan ben je niet eerlijk naar jezelf toe. Jij hoeft je nooit verantwoordelijk te voelen voor het dilemma van een ander. Want als jij nee zegt wordt er heus wel een andere oplossing gevonden. Dan moeten ze wel. Jij mag jezelf op de eerste plaats zetten; dat is zelfs je geboorterecht. Niemand is er bij gebaat als jij met een burn-out komt te zitten omdat jij jezelf steeds opoffert. Anderen blij maken met je hulp is zeker prachtig. Zorg echter dat je eerst zelf gelukkig bent, dan pas kun je die ander goed helpen. Zo hou je de zaak mooi in evenwicht.

Hartegroet,
Irene♡

Persoonlijk, Zielsgedichten

Gemis

Ik mis je, och ik mis je
Soms mis ik je
Zo pijnlijk veel
Het is goed zo
Zegt mijn verstand
Mijn gevoel
Zegt dan iets anders
Je bent er wel
Maar ik zie je niet

Soms voel ik je nabijheid
Tijdens dat moment
Van stilte
Of verschijn je
In mijn dromen
Als een teken van je Zijn
Zo nam ik afscheid
Met een knuffel
In de droom
Die ik nu koester

Toch wordt dit verdriet
Moedig gedragen
Door degenen
Die jouw liefde ontvingen
En dat nog steeds doen …

Bewustzijn, Persoonlijk

Vreugdevol leven

Hoe schep je vreugde uit alledaagse dingen? Hoe leid je een vreugdevol leven? Het klinkt zo mooi, ik denk dat we daar allemaal wel nieuwsgierig naar zijn. Ik ga proberen hier een antwoord op te geven, zoals ik het zie. Ik loop momenteel zelf op het pad ernaar toe, probeer daar ook te blijven, werk er dagelijks aan. Soms lukt het een tijdje en soms glijd ik toch weer even terug. Ook dit is weer een proces.

🦋Om vreugdevol leven in de praktijk te brengen zul je soms keuzes moeten maken en soms moeten loslaten. Het is een proces waarbij je stopt met heftige gevoelskwesties een rol te laten spelen. Laat de pijn helen die je nog teistert zodat je je ziel (innerlijke zelf) steeds beter kunt leren kennen. Erken ze daarna als een onderdeel van jouw ZIJN.

🦋Probeer je daarnaast af te schermen voor negatieve situaties of personen die constant je energie opslurpen. Hoe meer je hier buiten kunt staan des te vrediger zal jouw leven zijn. Doordat je meer in je hart blijft ben je ook beter in staat om anderen te helpen. Dat zal goed van pas komen in deze roerige tijden …

🦋Een vreugdevol leven leiden komt voort uit innerlijke vrede en het volledig omhelzen van jezelf, zelfliefde is een essentieel onderdeel. Als je niet houdt van jezelf dan zul je steeds een vorm van emotionele pijn op je weg blijven vinden. Daartegen vechten weerhoud je vaak van het beleven van geluk en vreugde.

🦋 Bewandel je het pad van levensvreugde dan zul je keuzes maken vanuit je hart in de dingen die je écht wil doen in het leven. Je kiest voor activiteiten die goed bij je passen. Je durft dat leven te leiden omdat jij je niet laat sturen door maatschappij of omgeving, je doet geen dingen omdat het zo hoort maar omdat jij daar voor kiest. Het vinden van vreugde in jezelf in plaats van in zaken uit de buitenwereld maakt dat je autonoom in het leven kunt staan. Je hebt namelijk ALTIJD een keuze om het leven te leiden dat jij wil.

🦋 Ik probeer zelf elke dag te beginnen met het hardop uitspreken van een zinnetje over iets dat me vreugde bezorgd, bijvoorbeeld: ‘Ik ga vandaag genieten van een wandeling met mijn hond’ Of: ‘Vandaag breng ik de dag door in goede harmonie’.
‘Genieten’ en ‘harmonie’ zijn woorden die resoneren met vreugdevol. Andere woorden zijn bijvoorbeeld:
• Blijdschap
• Vredig
• Liefdevol
• Medeleven
• Genegenheid
• Humor
• Samenzijn
• Begrip
• Licht
• Vriendelijk
• Vertrouwen

🦋Je kunt er wellicht zelf nog enkele aan toevoegen. Je hart zal in ieder geval een sprongetje maken bij het uitspreken van zo’n vreugdevol zinnetje in de ochtend. Het is het proberen waard, toch?

Hartegroet,
Irene ♡

Persoonlijk

Ik ben verrast

Ik ben verrast door het licht dat me begroet vanuit een leemte in de overwegend grauwe lucht. Het is de zon die haar krachten laat stralen tussen de wolkensluiers door. Het geeft me moed en troost. Dan besef ik dat ik deel uit maak van een veel groter geheel dan dat wij nu nog kunnen bevatten. Ik loop door en neem een teug frisse lucht, ik voel me gelukkig als ik de v-vorm van ganzen boven me uit zie vliegen, communicerend op hun eigen manier. Wij zijn onderdeel van al dat leven op aarde. Ik spreid mijn armen wijd en geef me over aan kosmische krachten. Ik voel me vrij om te leven vanuit mij hart en vanuit mijn ziel, met liefde en warmte voor elk levend wezen.

Ik voel en ik weet, meer is niet nodig… 🌟🌟

Hartegroet,
Irene