Bewustzijn, Persoonlijk

Zware tijden

In 2019 schreef ik al – jn het kader ban de boerenprotesten van oktober 2019 – in mijn artikelen op boerenkeukenrecepten.com over de NWO en hun ‘sustainable goals’ die door de gekochte media zo mooi naar voren worden gebracht als waren het DE oplossingen voor onze huidige, chaotische wereld waarin (nog meer?) meer diversiteit moet komen en het geld eerlijker verdeeld moet worden omdat de tegenstellingen tussen arm en rijk nog nooit zo groot waren en het einde daarvan nog niet in zicht is.

Mocht je denken dat de duistere eliten – en bedenkers van deze ‘eerlijke en duurzame’ aglenda – hun over onze ruggen verdiende vermogen zullen delen met minder bedeelden dan zal benedenstaand artikel van Martin Vrijland je uit de droom helpen.

Een hele poos heb ik gedacht dat we het zouden redden als zoveel mogelijk mensen hun oorspronkelijke licht via hun innerlijk zouden vinden en uitstralen maar vanaf nu ga ik – buiten mijn eigen gedichten en bedenkingen – ook artikelen en youtube filmpjes plaatsen over de (eind)tijd die nu speelt.

Ik zou zeggen, doe er je voordeel mee 😉

https://www.martinvrijland.nl/nieuws-analyses/openbrief-aan-alle-nederlanders-die-straks-niet-meer-rondkomen-zo-breek-je-los/

Bewustzijn, Persoonlijk

Volgens mij

Volgens mij is het eigenlijk vrij simpel. Zo lang we met zijn allen druk bezig zijn met alléén maar wegkijken, protesteren of strijden zullen we het antwoord op de waanzin van de huidige wereld niet vinden.
We worden constant afgeleid en zo weggedreven van het ontdekken van onze Goddelijke oorsprong, afgehouden van de zoektocht via ons innerlijk naar onze wezenlijke kern. Want daar vind je uiteindelijk de kennis die je kunt koppelen aan jouw waarheid.
Dan zullen we begrijpen hoe en waar het zo mis is gegaan. En dat jij de enige bent die het tij kan keren. Op de eerste plaats voor jezelf maar uiteindelijk ook voor het collectief, want hoe meer zielen bereid zijn dit te doen, hoe eerder het perspectief op aarde zal veranderen.

De mens is in staat om zijn eigen realiteit te scheppen, echter is dit voor velen nog een brug te ver.
Als jij echter naar binnen durft te keren, en daar jouw schaduwen werkelijk onder ogen durft te zien (zoals onverwerkte trauma's, pijn, wrok, haat, oordelen over anderen enz) dan zal je hart zich openen en ga je leren om te leven vanuit de echte, onvoorwaardelijke liefde. Dit is een proces, dat gaat heel snel voor de één en duurt soms jaren voor de ander. Maar mettertijd zal jouw realiteit anders kleuren en kun je vele zaken in onze maatschappij doorzien.
Diegenen die zich al op dit pad hebben gegeven weten exact wat ik bedoel.

'Strijden' is prima, in de zin van het niet langer accepteren dat anderen jouw leven regeren; je kunt zelf die keuzes maken die je bestaan een andere wending geven waarbij je zelf het juiste gevoel hebt. Stap voor stap, alles is een keuze. Laat je maar leiden door je hart en door het moment. Doe alles voor jezelf en niet omdat anderen het van je verlangen of omdat het zo 'hoort'. Laat je niet wijsmaken dat dat egoistisch is want dat is de onwetendheid van die ander.
Door ècht te houden van jezelf ben je pas werkelijk in staat om voor anderen goed te doen, vanuit je hart, vanuit diegene wie je werkelijk bent.
Want pas als jij je schaduwwerk hebt gedaan ... als jij deze kant van jezelf erkent en in balans kunt brengen, dan is er namelijk geen wrok, verdriet, afgunst, haat en pijn meer en kun je er vanuit alle oprechtheid zijn voor je medemens.
Bedenk eens wat dat voor het collectief zou betekenen als ieder mens hiermee aan de slag ging? Hoe mooi zou dat zijn?
De aarde zou weer een mooie, vreedzame plek worden, zoals het oorspronkelijk altijd de bedoeling is geweest.

We zijn er nog niet ... ook ikzelf niet. Maar we zijn onderweg en uiteindelijk zal het voor de mensheid wel goed komen.
Althans daar ga ik voor. Ik hoop jullie ook ...
Laten we onze vleugels uitslaan en ontdekken wie we werkelijk zijn!!

Liefs, Irene
Persoonlijk, Zielsgedichten

Toen deze meid nog meisje was
Vond ze de wereld al vaak raar
Zij voelde diep van binnen
Is deze wereld wel waar?

Soms waande zij zich in een film
En acteerde zij maar vrolijk mee
Soms hield ze gewoon haar mond
En luisterde ze heel gedwee

Het voelde als in een keurslijf
Want lang niet alles paste haar
Gelukkig vond zij haar grote liefde
Dat voelde goed, ja dat is waar

Haar kinderen gaven zo veel vreugd
Maar ook wel pijn zo af en toe
Heel bijzonder was die tijd
En och, toch was ze ook vaak moe

De druk der maatschappij bleef wringen
Want carriere maken werd de norm
Het zat haar dwars, zij wilde niet
Nee, zelfs niet voor de vorm

Wat als ‘normaal’ werd gezien
Daar voelde zij geen passie voor
Zij volgde goed van zin haar eigen pad
Zodat zij gaandeweg haar twijfels verloor

Haar gevoel was juist bleek achteraf
Want altijd zijn we voorgelogen
Van meisje tot vrouw en nu nog steeds
Wordt de mensheid grof bedrogen

Echter … begin bij jezelf
Al duurt het soms jaren

Tot elk mens op aarde
Alleen nog Liefde zal ervaren … ♡

Bewustzijn, Persoonlijk

Stap voor stap

Stap voor stap creëer ik het leven dat ik ontvang. Willen is verlangen, ontvangen is creëren met hetgeen op je pad komt. Dat laatste doe ik en kijk wat mijn gevoel daar bij is. Resoneert het, dan ga ik er mee aan de slag.

Ik hou van bloemen, dus er worden binnenkort – via een ludieke actie van de gemeente – véél bloemen gezaaid; in onze (groenten)tuin en langs velden en akkerranden rondom onze boerderij. Ik poot aardappelen, zaai kruiden en tomaten, pompoen en courgettes, ik plant sla, prei, erwten, frambozen-en bessenstruiken. We hebben een appel-peren-kersen- en pruimenboom. In het najaar maak ik jam, chutney, appelmoes, compote, stoofpeertjes en bak ik appeltaarten en nog meer heerlijks. Ik ben onderweg en het maakt me gelukkig. Graag zou ik het willen delen met anderen. Wie weet, misschien wel met een gezellige theetuin erbij …
Als die er moet komen dan merk ik dat vanzelf en anders niet. Ook dat is prima …
Daarnaast schrijf ik wat in me op komt en laat het begaan.

We runnen een melkveebedrijf en dit jaar gaan na een tijd de koeien eindelijk weer naar buiten. Van onze eigen melk maak ik yoghurt, kwark/hangop. Ook zoeken we naar alternatieve wegen voor bijvoorbeeld kunstmest.
Alles bevindt zich nog in het beginstadium maar nu ik dit schrijf besef ik hoe rijk ik ben met al wat ik nu teruglees. Daarnaast hou ik (op de eerste plaats) ontzettend veel van mijn gezin en familie; tot nu toe iedereen gezond.
Zo ziet mijn realiteit er momenteel uit, na jaren van onzekerheid, verdriet en spanningen. Een proces waarin ik zò ben gegroeid als mens en ik steeds minder ontvankelijk wordt voor pijn en lijden …

Zo dans ik verder en als de Goddelijke Bron ons goed gezind is dan gaat alles goed komen (en dat komt het ook).
Ook al is het tegenwoordig nog zeer onzeker om een boerenbedrijf te hebben, we zetten door.
Ik probeer zo mijn steentje bij te dragen aan het neerzetten van een andere realiteit.

Durven te manifesteren en stapje voor stapje vooruitgang boeken naar het leven dat je toe komt. Gezondheid, liefde, vrede, vreugde en vooral ook compassie voor de ander. Zo gaan we op weg naar een mooie wereld. Creëer je mee?

Mijn vertrouwen in de Al-bron is honderd procent. Je kunt dit vertrouwen voornamelijk via je binnenste bereiken; vanuit je geopende hart, je pijnappelklier en je kruinchakra.
Ik ben ĺicht, ik ben liefde, ik ben waarheid,
Ik ben …
Net als jij.

Dat is waar het begint en waar het eindigt … ♡

Persoonlijk, Zielsgedichten

Ik kan het begrijpen

Wat was je verbaasd
Wat leek je verloren
Toen ik niet vertelde
Wat jij wilde horen

Ik kan het begrijpen
Van jouw kant bekeken
Hoe graag zou ik nu
Mijn hand toesteken

Om je te leiden
Weg van de angst
Samen door het duister
Liefde duurt het langst

Eerst door het donker
Daarna wordt het licht
Een spoortje van twijfel
Glijdt langs je gezicht

Waarom ben jij niet bang
Hoor ik je vragen
Lieverd, ik vond mijn ziel
Na een reis door stoffige lagen

Luister naar je hart
De weg naar je waarheid
Stel het open en heel
De wonden der tijd

Je zult zien, de angst verdwijnt
Ik wil je wel helpen
Alleen maar door je
Met liefde te overstelpen … ♡

Persoonlijk

Afstand

Soms heb ik het nodig om afstand te nemen van social media; ik keer dan wat meer naar binnen en probeer te bepalen waar ik sta. Ik moet dan weer even aandacht besteden aan mijn aarding om uit te vogelen wat precies mijn plekje in de nieuwe wereld zal worden; kijken en voelen waar mijn intuītie en creativiteit me naar toe drijven. Het voelt wel comfortabel om me even op de vlakte te houden en de dingen te laten lopen zoals ze doen. Daarbij voel ik me heel prettig ondanks dat ik af en toe nog wat lichte schaduwen zie als ik mezelf in de ogen kijk. De reflecterende spiegel doet nog steeds zijn werk. Elke dag doe ik echter mijn best om mijn hart nog meer open te stellen en de liefde te zijn die ik oorspronkelijk ben, die we oorspronkelijk ALLEMAAL zijn. Probeer ik datgene te ontdekken dat me uniek maakt door mijn eigenheid te doorgronden. 

Nu de feestdagen naderen voel ik dat ik weer meer naar buiten wil dragen, dat ik juist nu nog meer een lichtpuntje voor anderen wil zijn. Allerlei ideeën steken de kop op over hoe ik mijn steentje bij kan dragen om wat vreugde te brengen naar iemand die het goed kan gebruiken. Want ik voel me enorm dankbaar. Dankbaar voor wat ik de afgelopen jaren heb mogen ervaren. Voor het kleine tipje van de sluier dat werd opgelicht. Voor de schoonheid leren zien in alledaagse dingen, voor het kleine leren waarderen, voor bijzondere maar ook verdrietige dingen mogen en moeten beleven.
Zowel de bijzondere als de onthutsende waarheid over onze wereld mogen ontdekken, ook dat stemt me dankbaar al zal het waarschijnlijk echt wel zo zijn dat ik er als ziel voor gekozen heb om deze tijd op deze manier mee te maken.

Het einde van de oude wereld is er en de nieuwe gloort in ons gezichtsveld. Ik heb het lef om hem te zien. Nee, ik zeg het verkeerd, lef is niet eens nodig. Het is liefde, heel veel liefde voor alles en iedereen, ook voor jezelf. Van daaruit kun je het leven leven waarvoor je bestemd bent. Dat is het enige dat nodig is om te voelen dat je vrij bent ... ♡
Persoonlijk, Zielsgedichten

Aan de waterkant

Het was, daar, zittend aan de waterkant
Op een met bloemen begroeide oever
Waar de stilte het stokje overnam
Van wrange gedachten en roerige nachten

Waar ik mezelf omhelsde en zei:
"Zie je lieverd, je wist het wel
Je bent veel meer dan je bestaan
Een nieuwe start begint in je hart
En zal je nooit meer terug laten gaan"

Het kostte soms wat, besefte ik daar
Met een krans van bloemen in mijn haar
Aan de waterkant, gehuld in nevelen
Werden geheimen prijs gegeven
Over de kracht van het leven
En mijn eigen rol, die ik moest spelen

Het leerde mij hoe bijzonder
En wonderbaarlijk wij eigenlijk zijn
Verbonden met de krachten
Der natuur in al haar prachten
De eenheid voelen, puur als mens
Zo groots en toch ook klein

Ik vond het daar temidden van bloemen
In kleur en in geur weerspiegeld in water:
Het kind van vroeger
De vrouw van nu
En de wijsheid van later ... ♡

Lieve groet,
Irene 💜
Bewustzijn, Persoonlijk

Van piek naar dal, van dal naar piek. Wat een hilarische, verwarrende toestanden vergezellen ons dagelijkse leventje momenteel. De ene week voel ik me zwevend boven de matrix, de andere week plof ik er als vanouds weer even middenin.
Liefde en licht waren het afgelopen anderhalf jaar de meest bijzondere pareltjes in mijn woordenschat. Ik heb liefde en licht gepredikt, ik heb liefde en licht gedeeld.

Echter ben ik tot de slotsom gekomen dat alleen licht, liefde delen en hoog in je energiefrequentie proberen te blijven nu niet meer voldoende zijn. In deze tijd is er geen middenweg, op een gegeven moment zul je stelling moeten nemen. De waarheid omtrent onszelf en de illusie waarin we verblijven zullen we moeten achterhalen en ook die zullen we moeten delen met de wereld. Het is twaalf uur geweest en de klok tikt de tijd steeds verder weg. Op weg naar …. welke tijdlijn, dat mag je voor jezelf invullen. De tijd voor (geweldloze) actie is nu gekomen. Buiten dat heeft echter elke ziel zijn eigen pad te gaan en kunnen we de keuzes van anderen niet beïnvloeden, noch bekritiseren.

Wil jij wel deel uitmaken van de nieuwe aarde hou jezelf dan eerst de binnenspiegel voor. Want zoals jij jezelf ziet, zo zie je de wereld.De waarheid maakt je vrij, de waarheid vind je als eerste in jezelf. Kijk eerlijk naar jezelf, voel waar je pijnpunten en schaduwzijden nog verstopt zitten. Haal ze naar boven, zie ze aan, erken ze en je zult ook deel uitmaken en verbinding gaan maken met lichtdragers. We willen in de nieuwe wereld geen dualiteit meer en dan is de weg van liefde en licht nochthans de enige weg. Bevrijd jezelf van oude ketenen die het geworstel in jezelf nog steeds veroorzaken. Laat los wat is geweest maar accepteer het als een onderdeel van jezelf. Daarnaast zul je ontdekken dat de wereld heel anders in elkaar zit dan jij altijd gedacht hebt. Kijk niet weg, ga het aan en accepteer.
Nogmaals, elke ziel kiest zijn eigen pad. Er is geen goed of slecht. Het ene is niet beter dan het andere. In mijn eigen ijver om zoveel mogelijk mensen te overtuigen snap ik dat ik sommigen misschien in het harnas heb gejaagd, bij anderen heeft het wellicht juist geholpen. Ikzelf leer ook nog, elke dag.
Ik merk wel dat ik me nu steeds meer wil bezighouden met de nieuwe maatschappij. De oude systemen brokkelen zienderogen steeds verder af. Heel langzaam … maar het gebeurt. In onze beleving duurt het lang, het universum kent echter geen tijd.

Na een maandenlange zoektocht naar vermeende waarheid, spiritualiteit en fenomenen die tot dusver onbespreekbaar waren voel ik me een tevreden mens en weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik ben veel in contact gekomen met gelijkgestemden, heb interessante podcasts beluisterd, boeiende artikelen gelezen, ook zelf geschreven en her en der mooie projecten zien ontstaan. Wat heeft het mijn leven verrijkt!

Voel je ook vanbinnen dat vlammetje flakkeren, maar durf je nog niet goed naar buiten te treden? Weet dat we inmiddels met velen zijn. Je mag me altijd een pb sturen en wellicht beginnen we binnenkort met bijeenkomsten in onze buurt om te verbinden met gelijkgestemden. Het begint bij onszelf. De tijd is nu gekomen…♡

Lieve groet,
Irene ♡

Persoonlijk

Het schip dat leven heet

Ik was er nooit echt naar op zoek
Het ging als vanzelf
Zonder medeweten van mijn ego
Zocht het zijn weg
Intuïtie zal het zijn
Waardoor ik mijn leven leidde
Zoals ik dat deed
Onbevangen en eigenwijs
Doch vaak onzeker
Door de programmering
Van maatschappij en media

Hoe mooi dat alles samenvalt
Het contact met mijn hart,
het vinden van mijn ziel
Met ineenstorting van systemen
En voorgeschreven wetten
Nog niet heel goed te merken
In onze oude illusie
Echter voldoet het weten
En vertrouwen op het nieuwe
Aan geloven in mezelf
Volledig en onvoorwaardelijk

Wees je eigen stuurman
Van het schip dat leven heet
Wees moedig in je eigen strijd
Koers recht door zee
Op eigenheid
Jij bent niet slechter
Of beter
Dan elke andere ziel
Geef kracht aan je gedachten
Want zoals je denkt
Zo zal het worden ... ♡


Persoonlijk, Spiritueel, Zielsgedichten

De dood die niet bestaat

Nu een vriend het leven liet
Is het toch weer alsof
Een donkere, zware deken
De nieuwe wereld bedekt
Teruggeworpen op machteloosheid
En dichtheid van de oude wereld
Gaat mijn energie
Weer snel naar beneden
Vragen werpen zich op
Balans is verre van aanwezig
Verdriet maakt zich meester
Tranen zitten hoog

Toch probeer ik die deken
Van wanhoop en moeheid
Omhoog te tillen, weg te trekken
Omdat ik weet dat daaronder altijd
Het goede en lichte zal bestaan
De dood is geen einde
Maar een nieuw begin
De ziel vervolgt haar reis
Om haar lessen te leren
We verdwijnen als het ware
In een nieuwe vorm
Echter, niet minder levend

Zouden we er niet anders mee omgaan
– Al zorgt gemis voor harteleed  –
Als we zouden geloven dat elke ziel
Haar eigen plan trekt
En dat het goed is zoals het is
Wetend dat ze zullen blijven
Onzichtbaar maar oneindig liefdevol
Ontdaan van aardse ongemakken:
Pijn, verdriet, haat of wrok
Als gids, engel of wezen van licht

Dat wij – aardbewoners – dat niet zien
Wil niet zeggen dat het niet waar is
Kijk eens verder, buiten je kaders
Laat oude denkwijzen los
Er is meer, ik ben overtuigd
Een vlinder, een vogel, een veertje
Als we het willen zien
Dan zien we het ook echt
Weet dat liefde overwint
Van de dood die niet bestaat …

Liefs, Irene