Bewustzijn

De film die leven heet

Doordat ik als een corona-ongevaccineerd mens door het leven ga zou je kunnen denken dat de kleur van mijn bestaan aan het vervagen is. Ik mag immers niet zomaar zonder pardon en op spontane wijze een lunchroom of restaurant binnen stappen. Of naar een concert of festival gaan. Allemaal de leuke dingen die beperkt zijn als je er voor kiest om te vertrouwen op je immuunsysteem. Testen zou kunnen maar ook dat zou mijn keuze niet zijn omdat het gaat om een bepaald principe waarvoor helaas nog te weinig mensen oog hebben. Het principe van recht op onze eens zo gewaardeerde vrijheid. De vrijheid die – als dit zo door gaat – nòg meer aangetast gaat worden. De vrijheid die we ooit (en tegelijkertijd nooit gekend hebben) zal ons misschien wel voor altijd ontnomen gaan worden. Dit is de laatste kans voor de mensheid om te ontdekken wat er al zolang speelt en waarvoor we hier nu eigenlijk op aarde rondlopen.

Het zijn roerige tijden, de wereld staat volledig op zijn kop; structuren en systemen piepen en kraken in hun donkere voegen. Er is met name de laatste twee jaar al zoveel over gezegd en geschreven … en toch zijn er nog velen die in het duister tasten. Letterlijk. We zijn onszelf bijna volledig kwijt geraakt in de bubbel die wij dachten dat het leven was, in de illusie waarvan wij dachten dat dat de realiteit was. Gevangen in egodenken, in de greep van carrières en geld verdienen, zoet gehouden met brood en spelen, bang gemaakt voor een gecreëerd virus werden we op slinkse wijze de eindtijd ingerommeld. De eindtijd die niet het einde van onze aarde en als mensheid betekent, maar die het einde inluidt van een tijdperk dat veel te lang geduurd heeft.

Door middel van levenslange programmeringen en mindcontrol hield de 1 procent machtigsten der aarde de andere (in hun ogen domme) 99 procent vast in een matrix. Zie het maar alsof we met zijn allen in een bizarre film zitten. Je kunt er zelf veel over opzoeken of interessante podcasts beluisteren. Er is ontzettend veel materiaal beschikbaar op de alternatieve media. Blijf echter ten allen tijden kritisch nadenken en ga vooral op je intuïtie af, want ook niet alles wat daar geplaatst wordt hoeft per se waar te zijn.

Dacht je dus dat mijn bestaan nu een groot deel van haar glans en kleur verloren heeft? Niets is minder waar. De kleur van mijn leven is juist veel intenser geworden en ik voel me stralender dan ooit, juist omdat ik precies weet waarom ik hiervoor kies. De reden is dat ik veel innerlijk werk heb verricht, van mijn hoofd naar mijn hart ben gegaan en daardoor weer met mijn ziel in contact ben gekomen, daar ligt de vrijheid die ze nooit van me af kunnen nemen. Samen met mijn familie maken we er ondanks – of dankzij – de hilarische filmregie een bijzondere tijd van. Wat niet wegneemt dat ik om onze volwassen kids af en toe zorgen heb omdat die nog anders in het leven staan, hoewel gelukkig wel als ongevaccineerd. En dat is niet makkelijk. Ik ben echter ongelooflijk trots op ze!! Rijker kan ik op dit moment niet zijn …

Liever kiezen voor het moeilijkere pad – waarvan ik overtuigd ben dat we daar over een tijdje de vruchten van gaan plukken – dan alles voor zoete koek slikken wat de overheid ons voorschrijft. Lieve mensen, onderzoek het eens en ga als lichtend voorbeeld in je kracht staan ♡♡

Bewustzijn, Spiritueel, Zielsgedichten

De tijd…

De vreugde in mij
Tilt me op in de tijd
Die verloren zal gaan
In grenzeloze oneindigheid

Weet jij nog hoe het was
Doodmoe van innerlijke strijd
Van dingen die moesten
Gedaan binnen de tijd

De klok die toen nog tikte
Seconden ver vooruit
Om minuten in te halen
Die je teveel had verbruikt

Wordt onze toekomst zeker gesteld
Door engelen van dit uur
Dan komt geluk en overvloed
Voor een hele lange duur

Tijd en ook de ruimte
Zullen straks niet meer bestaan
Het duurt nog even, dat is waar
Wen er nu alvast maar aan

Gelukkige dagen in ’t verschiet
In ongerepte zaligheid
De tijd is weg, wie doet je wat
Je eigen-wijzer voor altijd … ❤

Bewustzijn, Zielsgedichten

Ik wil je graag zeggen

Ik wil je graag zeggen
Kom met me mee
Maak je geen zorgen
Er is genoeg voor twee

Ik wil je graag zeggen
Kom maar bij mij
Ik zal het je tonen
Zonder angst en innerlijk vrij

Ik wil je graag zeggen
Dat ik nooit boos op je kon zijn
Het kwam vanuit mijn hart
Het was alleen niet in jouw lijn

Ik wil je graag zeggen
Het licht is overal
Het schijnt nu op aarde
Zelfs in het diepste dal

Ik wil je heel graag zeggen
Nog even geduld voor jij 't ziet
Op een enkel plekje in jezelf
Gunt het donker het licht nog niet

Ik wil je heel graag zeggen
Dat jij zò bijzonder bent
Een mooi en prachtig mens
Die de goedheid in zichzelf niet kent

Ik zeg je nu heel liefdevol
Ik zag je echt wel al die tijd
Het wachten was het meer dan waard
Het was het loslaten van strijd

Ik zeg je nu vol vreugde
Ooit zullen we zonder zorgen zijn

Genietend
Van tijdloosheid en schoonheid
Dansend
In overvloed en zonneschijn ... ♡

Liefs, Irene
Bewustzijn, Zielsgedichten

Stip aan de horizon

En toen was daar die stip aan de horizon
Het punt waarop zij zo lang had gewacht

De mensheid ontwaakte
uit illustere dromen
Nu de wereld haar riep, vredig en zacht:

"Wordt wakker, lief mens
Blijf niet langer blind en doof
Jij bent het waar het om gaat
Sta sterk in kracht en geloof".

Weggestopt onder lagen van programmering
Ligt onze ziel en zaligheid

Te wachten op haar wedergeboorte
Die ons terug naar Pure Liefde leidt

De ontelbare lichtpunten op aarde
Zullen prachtige kansen gaan benutten

Terwijl de schaduw
voorgoed zal verdwijnen
In donkere, bodemloze putten

Die stip aan de horizon
Is het licht van herkenning

Het is het vermogen
Om het oude te laten gaan
In verbinding ...
En stille aanvaarding ... ♡

Liefs, Irene
Bewustzijn, Persoonlijk

Van piek naar dal, van dal naar piek. Wat een hilarische, verwarrende toestanden vergezellen ons dagelijkse leventje momenteel. De ene week voel ik me zwevend boven de matrix, de andere week plof ik er als vanouds weer even middenin.
Liefde en licht waren het afgelopen anderhalf jaar de meest bijzondere pareltjes in mijn woordenschat. Ik heb liefde en licht gepredikt, ik heb liefde en licht gedeeld.

Echter ben ik tot de slotsom gekomen dat alleen licht, liefde delen en hoog in je energiefrequentie proberen te blijven nu niet meer voldoende zijn. In deze tijd is er geen middenweg, op een gegeven moment zul je stelling moeten nemen. De waarheid omtrent onszelf en de illusie waarin we verblijven zullen we moeten achterhalen en ook die zullen we moeten delen met de wereld. Het is twaalf uur geweest en de klok tikt de tijd steeds verder weg. Op weg naar …. welke tijdlijn, dat mag je voor jezelf invullen. De tijd voor (geweldloze) actie is nu gekomen. Buiten dat heeft echter elke ziel zijn eigen pad te gaan en kunnen we de keuzes van anderen niet beïnvloeden, noch bekritiseren.

Wil jij wel deel uitmaken van de nieuwe aarde hou jezelf dan eerst de binnenspiegel voor. Want zoals jij jezelf ziet, zo zie je de wereld.De waarheid maakt je vrij, de waarheid vind je als eerste in jezelf. Kijk eerlijk naar jezelf, voel waar je pijnpunten en schaduwzijden nog verstopt zitten. Haal ze naar boven, zie ze aan, erken ze en je zult ook deel uitmaken en verbinding gaan maken met lichtdragers. We willen in de nieuwe wereld geen dualiteit meer en dan is de weg van liefde en licht nochthans de enige weg. Bevrijd jezelf van oude ketenen die het geworstel in jezelf nog steeds veroorzaken. Laat los wat is geweest maar accepteer het als een onderdeel van jezelf. Daarnaast zul je ontdekken dat de wereld heel anders in elkaar zit dan jij altijd gedacht hebt. Kijk niet weg, ga het aan en accepteer.
Nogmaals, elke ziel kiest zijn eigen pad. Er is geen goed of slecht. Het ene is niet beter dan het andere. In mijn eigen ijver om zoveel mogelijk mensen te overtuigen snap ik dat ik sommigen misschien in het harnas heb gejaagd, bij anderen heeft het wellicht juist geholpen. Ikzelf leer ook nog, elke dag.
Ik merk wel dat ik me nu steeds meer wil bezighouden met de nieuwe maatschappij. De oude systemen brokkelen zienderogen steeds verder af. Heel langzaam … maar het gebeurt. In onze beleving duurt het lang, het universum kent echter geen tijd.

Na een maandenlange zoektocht naar vermeende waarheid, spiritualiteit en fenomenen die tot dusver onbespreekbaar waren voel ik me een tevreden mens en weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik ben veel in contact gekomen met gelijkgestemden, heb interessante podcasts beluisterd, boeiende artikelen gelezen, ook zelf geschreven en her en der mooie projecten zien ontstaan. Wat heeft het mijn leven verrijkt!

Voel je ook vanbinnen dat vlammetje flakkeren, maar durf je nog niet goed naar buiten te treden? Weet dat we inmiddels met velen zijn. Je mag me altijd een pb sturen en wellicht beginnen we binnenkort met bijeenkomsten in onze buurt om te verbinden met gelijkgestemden. Het begint bij onszelf. De tijd is nu gekomen…♡

Lieve groet,
Irene ♡

Bewustzijn

Zij aan zij

Hoe langer we zoeken
naar woorden van waarheid
Temeer we verzinken
in een eindeloze strijd

We raken verstrikt
in verschillende stromen
De voors en de tegens,
De engelen en demonen

Maar het beoogde doel
van ons aardse leven
Dat is toch verbinding
en om elkaar geven?

Harmonie en gelijkheid
in liefde en vrijheid
Dat is het ideaal
zoals ik mijn leven leid

Het uitsluiten van anderen
hoort daar zeker niet bij
Ik 'vecht' voor de vrede
het liefst zij aan zij ...♡
Persoonlijk

Het schip dat leven heet

Ik was er nooit echt naar op zoek
Het ging als vanzelf
Zonder medeweten van mijn ego
Zocht het zijn weg
Intuïtie zal het zijn
Waardoor ik mijn leven leidde
Zoals ik dat deed
Onbevangen en eigenwijs
Doch vaak onzeker
Door de programmering
Van maatschappij en media

Hoe mooi dat alles samenvalt
Het contact met mijn hart,
het vinden van mijn ziel
Met ineenstorting van systemen
En voorgeschreven wetten
Nog niet heel goed te merken
In onze oude illusie
Echter voldoet het weten
En vertrouwen op het nieuwe
Aan geloven in mezelf
Volledig en onvoorwaardelijk

Wees je eigen stuurman
Van het schip dat leven heet
Wees moedig in je eigen strijd
Koers recht door zee
Op eigenheid
Jij bent niet slechter
Of beter
Dan elke andere ziel
Geef kracht aan je gedachten
Want zoals je denkt
Zo zal het worden ... ♡


Bewustzijn

Op de brug

Sta jij er al?
Op de brug die de verbinding aangeeft
tussen de derde en vijfde dimensie,
tussen de oude en de nieuwe wereld. Misschien ben jij
al bijna aan de overkant,
of sta je nog aarzelend aan het begin,
in tweestrijd verstrengeld.
Is het dat laatste, dan voelt jouw energie nog enigszins zwaar aan;
aanschouw je aan één kant
je eigen demonen nog,
maar aan de andere kant
verlang je naar het nieuwe.
Je unieke jij, in de nieuwe dimensie.

Hoe verder je de brug op durft te gaan
hoe makkelijker het zal worden.
Stapje voor stapje
zul je naar de overkant schuifelen.
Hoe verder je komt,
hoe lichter je wordt.
Hoe méér jij je verleden kunt loslaten
hoe beter je kunt voelen
dat je op de goede weg zit.
Nee … het is niet altijd gemakkelijk.
Soms glij je weg
en moet je weer een stukje bijbenen.
Soms zie je echter de overkant al
en kun je niet wachten
om daar aan te komen:
daar waar alleen maar
licht en liefde wacht
en waar we opnieuw
zullen samenwerken
met onze natuur en planeet.

Het zal je lukken.
De leeuw(in) in jou
zal daarvoor zorgen.
Voorzien van de werkelijke waarheid – jouw eigen waarheid –
zul je de vijfde dimensie
uiteindelijk bereiken.
Uitgeput door het harde werken
maar beloond
door de prachtige wereld
die op je wacht daar aan de overkant.

Laat ons dat allemaal
voor ogen houden,
en voortgaan over de brug
van de toekomst.
Dan treffen we elkaar daar
in verbondenheid ♡

Liefs, Irene

Bewustzijn

Stay strong

🌸 Zet je voeten stevig op de grond zodat je geaard blijft

🌸 Weet waarom je juist in deze tijd op aarde bent

🌸 Er is geen ruimte voor zelftwijfel in de nieuwe wereld

🌸 Weet waar je voor staat

🌸 Ga voorwaarts en hou je frequentie hoog

🌸 Wat er ook gebeurt de komende tijd, weet dat elke ziel zijn eigen pad gaat

🌸 Zorg dat je licht, liefde en mededogen hebt te geven

🌸 Wees de creator van je eigen leefwereld

🌸 Where we go one, we go all ♡

Liefs, Irene

Persoonlijk, Spiritueel, Zielsgedichten

De dood die niet bestaat

Nu een vriend het leven liet
Is het toch weer alsof
Een donkere, zware deken
De nieuwe wereld bedekt
Teruggeworpen op machteloosheid
En dichtheid van de oude wereld
Gaat mijn energie
Weer snel naar beneden
Vragen werpen zich op
Balans is verre van aanwezig
Verdriet maakt zich meester
Tranen zitten hoog

Toch probeer ik die deken
Van wanhoop en moeheid
Omhoog te tillen, weg te trekken
Omdat ik weet dat daaronder altijd
Het goede en lichte zal bestaan
De dood is geen einde
Maar een nieuw begin
De ziel vervolgt haar reis
Om haar lessen te leren
We verdwijnen als het ware
In een nieuwe vorm
Echter, niet minder levend

Zouden we er niet anders mee omgaan
– Al zorgt gemis voor harteleed  –
Als we zouden geloven dat elke ziel
Haar eigen plan trekt
En dat het goed is zoals het is
Wetend dat ze zullen blijven
Onzichtbaar maar oneindig liefdevol
Ontdaan van aardse ongemakken:
Pijn, verdriet, haat of wrok
Als gids, engel of wezen van licht

Dat wij – aardbewoners – dat niet zien
Wil niet zeggen dat het niet waar is
Kijk eens verder, buiten je kaders
Laat oude denkwijzen los
Er is meer, ik ben overtuigd
Een vlinder, een vogel, een veertje
Als we het willen zien
Dan zien we het ook echt
Weet dat liefde overwint
Van de dood die niet bestaat …

Liefs, Irene