Persoonlijk, Zielsgedichten

Sterven is geen doodgaan

Sterven is geen doodgaan 
Maar even opgaan in de nacht
Om uit te komen bij degene
Die bij de dageraad op je wacht

Om je thuis te brengen
Naar je oorsprong, het zuiverste Bronlicht
Waar jij je eerste oerlied zong
De donkere aarde nog ver uit zicht

Niet bang zijn lieve mens
Je doet alleen je lichaam uit
Dat bij je hoorde voor een poos
Kijk nu met lichte blik vooruit

Naar al het moois waarvan je dacht
Dat dat echt nooit kon bestaan
Waar bloemknoppen in de hemeltuin
Voor altijd open zullen gaan

Je dierbaren die daar al zijn
Omhelzen jou in opperste vreugd
Zij lichten je op in hun fijne gewaden
Zij stralen de fitheid van de eeuwige jeugd

Je zult weer schijnen als vanouds
De blos weer terug op je wangen
Je zult zorgen voor je geliefden op aarde
Die door schrijnend verdriet zijn bevangen

En allen die nu achterblijven
Schenken dan een laatste groet
Aan een prachtig, krachtig mens
Lieve meid ... het ga je goed ♡
















Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s