Zielsgedichten

Opnieuw

Ik omhels opnieuw
De pijn van het gemis
Hoe kan ik anders ...

Al wil ik niets liever
Dan dat het er niet is ...

In al haar waardigheid
Gesterkt door innerlijke kracht
Bereid mijn hart zich voor
Op alweer,
Een donkere nacht ...

Waar ben je heen
Ach dierbare ziel
Zachtjes roep ik je aan ...
Je hoort me niet
Ik fluister hoopvol
Als ik voor de bedrand kniel

Het doet soms zo zeer
Mijn hoofd vol vragen
Maar dan leg ik mij neer
Om dan zonder te klagen
Heel dankbaar te zijn
Voor al wat er was:
De vreugde van Liefde
Op eindeloze lentedagen
Waarin we dansten en zongen
Met bloemen in onze haren
En blote voeten in het gras ... ♡
Bewustzijn, Persoonlijk

Volgens mij

Volgens mij is het eigenlijk vrij simpel. Zo lang we met zijn allen druk bezig zijn met alléén maar wegkijken, protesteren of strijden zullen we het antwoord op de waanzin van de huidige wereld niet vinden.
We worden constant afgeleid en zo weggedreven van het ontdekken van onze Goddelijke oorsprong, afgehouden van de zoektocht via ons innerlijk naar onze wezenlijke kern. Want daar vind je uiteindelijk de kennis die je kunt koppelen aan jouw waarheid.
Dan zullen we begrijpen hoe en waar het zo mis is gegaan. En dat jij de enige bent die het tij kan keren. Op de eerste plaats voor jezelf maar uiteindelijk ook voor het collectief, want hoe meer zielen bereid zijn dit te doen, hoe eerder het perspectief op aarde zal veranderen.

De mens is in staat om zijn eigen realiteit te scheppen, echter is dit voor velen nog een brug te ver.
Als jij echter naar binnen durft te keren, en daar jouw schaduwen werkelijk onder ogen durft te zien (zoals onverwerkte trauma's, pijn, wrok, haat, oordelen over anderen enz) dan zal je hart zich openen en ga je leren om te leven vanuit de echte, onvoorwaardelijke liefde. Dit is een proces, dat gaat heel snel voor de één en duurt soms jaren voor de ander. Maar mettertijd zal jouw realiteit anders kleuren en kun je vele zaken in onze maatschappij doorzien.
Diegenen die zich al op dit pad hebben gegeven weten exact wat ik bedoel.

'Strijden' is prima, in de zin van het niet langer accepteren dat anderen jouw leven regeren; je kunt zelf die keuzes maken die je bestaan een andere wending geven waarbij je zelf het juiste gevoel hebt. Stap voor stap, alles is een keuze. Laat je maar leiden door je hart en door het moment. Doe alles voor jezelf en niet omdat anderen het van je verlangen of omdat het zo 'hoort'. Laat je niet wijsmaken dat dat egoistisch is want dat is de onwetendheid van die ander.
Door ècht te houden van jezelf ben je pas werkelijk in staat om voor anderen goed te doen, vanuit je hart, vanuit diegene wie je werkelijk bent.
Want pas als jij je schaduwwerk hebt gedaan ... als jij deze kant van jezelf erkent en in balans kunt brengen, dan is er namelijk geen wrok, verdriet, afgunst, haat en pijn meer en kun je er vanuit alle oprechtheid zijn voor je medemens.
Bedenk eens wat dat voor het collectief zou betekenen als ieder mens hiermee aan de slag ging? Hoe mooi zou dat zijn?
De aarde zou weer een mooie, vreedzame plek worden, zoals het oorspronkelijk altijd de bedoeling is geweest.

We zijn er nog niet ... ook ikzelf niet. Maar we zijn onderweg en uiteindelijk zal het voor de mensheid wel goed komen.
Althans daar ga ik voor. Ik hoop jullie ook ...
Laten we onze vleugels uitslaan en ontdekken wie we werkelijk zijn!!

Liefs, Irene
Bewustzijn, Spiritueel, Zielsgedichten

Vertrouwde jas

Hij vertoonde wat slijtageplekken
Haar enige, vertrouwde jas
Ze schonk er niet veel aandacht aan
De tijd verstreek,
Het was zoals het was …

De binnenvoering daarentegen
Was glad en glanzend, als Licht satijn
Zich wapenend tegen kommer
En kwel van buitenaf
Wist zij dat er ooit
De Ware Warmte weer zou zijn …

De jas zal van ons afglijden
Neemt onze schaduwen met zich mee
Onze Lichtziel vervangt het leven
Vanuit het oorspronkelijke veld
Vanuit de eeuwenoude oerzee …

Sta op vanuit jouw kern
Ken je innerlijke waarheid
Zie de realiteit
In de werkelijkheid
Die jou van binnen echt bevrijdt …

Bewustzijn, Spiritueel, Zielsgedichten

Ik schilder

Ik schilder de kleurrijkste wonderen
Met mijn onzichtbare penseel
Zonder verve beschrijf ik
De realiteit in zijn geheel

In de woningen van kristal
Daar huist de aardse lichtmens
Met tuinen vol bloemen en groenten
In geur en smaak naar ieders wens

Van plicht en drang ontheven
Tiert er welig de creativiteit
De lichtmens weet, we zijn nu vrij
We creëeren zelf onze werkelijkheid ... ♡
Zielsgedichten

Dankbaarheid

In dankbaarheid ligt veel verscholen
Het herbergt leven in respect
Het uiten ervan - mag elke dag -
Sorteert een fraai en groots effect

Elk mens heeft zeker één of twee
Mooie dingen in zijn leven
Of mensen die erg dierbaar zijn
Die je voldoening en vreugde geven

Al lijkt je leven nog zo grauw
En ervaar je diepe dalen
Wees dan dankbaar voor datgene
Dat je daar weer uit kan halen

Het zal zich lonen voor je pad
Kansen dienen zich dan aan
Het universum zal erkentelijk zijn
Er zullen deuren open gaan

Wat je uitstraalt trek je aan
Zo is het ook hier mee
Laat maar zien wat jij waardeert
Spreek het uit ... het is okee ... ♡
Persoonlijk, Zielsgedichten

Toen deze meid nog meisje was
Vond ze de wereld al vaak raar
Zij voelde diep van binnen
Is deze wereld wel waar?

Soms waande zij zich in een film
En acteerde zij maar vrolijk mee
Soms hield ze gewoon haar mond
En luisterde ze heel gedwee

Het voelde als in een keurslijf
Want lang niet alles paste haar
Gelukkig vond zij haar grote liefde
Dat voelde goed, ja dat is waar

Haar kinderen gaven zo veel vreugd
Maar ook wel pijn zo af en toe
Heel bijzonder was die tijd
En och, toch was ze ook vaak moe

De druk der maatschappij bleef wringen
Want carriere maken werd de norm
Het zat haar dwars, zij wilde niet
Nee, zelfs niet voor de vorm

Wat als ‘normaal’ werd gezien
Daar voelde zij geen passie voor
Zij volgde goed van zin haar eigen pad
Zodat zij gaandeweg haar twijfels verloor

Haar gevoel was juist bleek achteraf
Want altijd zijn we voorgelogen
Van meisje tot vrouw en nu nog steeds
Wordt de mensheid grof bedrogen

Echter … begin bij jezelf
Al duurt het soms jaren

Tot elk mens op aarde
Alleen nog Liefde zal ervaren … ♡

Bewustzijn, Zielsgedichten

Laat angst verdwijnen

Het is belangrijk
dat angst bij je weg gaat
Kijk eens
waar het nog invloed heeft
Het is nog niet te laat

Wat doet het met jou,
Als er weer een bericht
de wereld in wordt gezonden
Schiet je in de stress,
dan heeft het duister
toch nog een ingang gevonden

Om je vibratie laag te houden
door middel van dat gevoel
Want stijg jij er bovenuit
dan treft het donker geen doel

Ergens komt nog die angst vandaan
Er is een stukje dat nog mag helen
Dat is een proces
maar het gaat je lukken
waarna ook jij de Liefde mag delen

Ga gerust die vrees nog één keer aan
want eenmaal daarvan verlost
Ben jij niet meer te raken
Doch zul je beseffen
dat het je enkel je pijn heeft gekost

Vier dan
dat je de weg terug hebt gevonden
En dat het Licht de juiste impuls
van je hoofd naar je hart heeft verzonden … ♡

Bewustzijn, Zielsgedichten

Voor de bewuste mens🌷

Vandaag alweer wat zaadjes geplant
De vraag is of er iets zal gebeuren
Zal het zaadje zich gaan roeren
Of eerst de bodem willen keuren

Want zaad geplant in goede grond
Zal zeker in beweging komen
Voelt het zich niet op haar gemak
Dan blijft het thans alleen bij dromen

Beroert het haar, dat wat ze ziet
Dan volgt al snel nieuwsgierigheid
Het gaat zich roeren en dan … kijk !
Het onderzoekt haar ziel en zaligheid

Steeds een stapje verder dan
Het gaat en groeit doch heel gestaag
Want achter elk gevonden antwoord
Schuilt steeds weer een nieuwe vraag

Uiteindelijk zal de zon daar zijn
Als het zijn kopje buiten steekt
Het licht verwarmt haar en zie daar
Hoe donk’re aarde ras verbleekt

Onder invloed van het licht
Zal het steeds meer open gaan
Waarna het komt tot prachtige bloei
Om volledig in haar kracht te staan

Zo wordt de aarde bedekt met bloemen
Zo wordt er steeds meer liefde gezaaid

En worden de kopjes boven het veld
Uiteindelijk niet meer afgemaaid … ♡

Bewustzijn, Spiritueel, Zielsgedichten

Nog steeds die twijfel?

Vanwaar nog steeds die twijfel
Of het wel goed is wat je doet
Vanwaar die steek van binnen
Of het dan toch nog anders moet

Weet dat alles goed is
Het universum kent je toch?
Het laat komen wat je nodig hebt
Het kent geen list en geen bedrog

Je voelt je zo van binnen
Omdat daar dat kind nog zit
Dat weer eens werd terecht gewezen
Je glimlach camoufleerde dit

Want diep in je hart
Werd dat zaadje geplant
En werd je steeds weer
Door je schaamte overmand

De schaamte liet je twijfelen
Of het wel goed was wat je deed
Doorvoel het maar, en net zolang
Totdat je eindelijk beter weet

Dat jij uniek bent in je daden
Vanuit je hart in liefde en licht
Dat maakt bij elke spoor van twijfel
Dat jij je weer naar binnen richt

Om daar dat kind weer te ontmoeten
Ontdaan van schaamte en van schuld
En zeg dan dat je van haar houdt ...

Geef het wat tijd
En een beetje geduld ... ♡
Bewustzijn, Spiritueel, Zielsgedichten

Het beest

Aan het einde van de duisternis
Kleurt het licht mijn dageraad
Vergaat gebrul in stil gefluister
Wanneer het beest het leven laat

Zijn overgave raakt mij aan
Het brengt zijn schaduw naar mijn licht
In compassie en begaan
Met wat het kwaad heeft aangericht

Goed en kwaad komt in balans
In oorspronkelijke eenheid
De wereld krijgt opnieuw een kans
Wanneer de mens zichzelf bevrijdt ... ♡